Učenje kao niz “poremećaja“
“U školama širom zemlje, djecu koja imaju problema sa školskim zadacima, vršnjacima, nastavnicima i roditeljima, korisnici DSM-a (Dijagnostički i statistički priručnik za mentalne poremećaje) označavaju kao oboljele od raznih “poremećaja“ kao npr. “poremećaj“ suprotstavljanja i prkosnog ponašanja, “poremećaj“ ponašanja ili ADHD (ADD ili "poremećaj" pomanjkanja pažnje i hiperaktivnost ili još poznat kao hiperkinetički sindrom). Ovakvu djecu mogu premjestiti u specijalne razrede, ispisati ih iz škole ili ih liječiti. Od zatvora do društava za dobrobit djece, DSM (Dijagnostički i statistički priručnik za mentalne poremećaje) oblikuje način na koji mislimo o problemima i određuje ko će biti obilježen kao da pati od mentalnog “poremećaja“.
Profesori Herb Kutchins i Stuart A. Kirk
Autori knjiga Making Us Crazy i DSM; The Psychiatric Bible and The Creation of The Mental Disorders
Godine 1952. APA (Američko društvo psihijatara) je objavila prvu verziju DSM-a (Dijagnostički i statistički priručnik za mentalne poremećaje) koja je sadržavala listu od 112 mentalnih “poremećaja“. DSM II (Dijagnostički i statistički priručnik za mentalne poremećaje) objavljen 1968. godine sadržavao je 163 “poremećaja“.
U trećem izdanju, DSM-u III (Dijagnostički i statistički priručnik za mentalne poremećaje) objavljenom 1980. godine, još 112 “poremećaja“ je pridodato na spisak. Ukupno ih je bilo 224.
Pod zvučnim naslovom “Rano djetinjstvo, djetinjstvo i adolescencija“ dodata su još 32 nova mentalna “poremećaja“ među kojima i sledeći:
- ADD ("poremećaj" pomanjkanja pažnje);
- Razvojni “poremećaj“ čitanja;
- Razvojni aritmetički “poremećaj“;
- Razvojni jezički “poremećaj“;
- Razvojni “poremećaj“ pisanja;
- Razvojni “poremećaj“ artikulacije;
- Ozbiljni “poremećaj“ čitanja;
- “Poremećaj“ pismenog izražavanja;
- Matematički “poremećaj“;
- “Poremećaj“ sricanja;
Dr Fred A. Baughman ml. je otkrio i opisao stvarne bolesti. Našavši da su djeca za koju je rečeno da pate od ADHD-a (ADD ili "poremećaj" pomanjkanja pažnje i hiperaktivnost ili još poznat kao hiperkinetički sindrom) ili “poremećaja“ učenja, normalna i ne pokazuju nikakve znakove bolesti, nazvao je takve dijagnoze “izmišljotinama, smicalicama i prevarom“.
Profesor psihijatrije, emeritus dr Thomas Szasz, kaže: “Uobičajena definicija dječje psihijatrije kaže da je to medicinska specijalnost posvećena dijagnostifikovanju, liječenju i prevenciji mentalnih bolesti koje pogađaju djecu. Sa sociološke tačke gledišta, dječja psihijatrija je društvena institucija koja reguliše porodične odnose. S moje tačke gledišta, to je oblik zlostavljanja djece.“
